Rétt hjá Jónshúsi eru þessi flottu hús. Ég veit ekki hvaða hús þetta eru , er svona að geta mér það til, að þetta gætu verið gömul verkamannahús, eins og á Hringbrautinni. Þau eru ótrúlega skemmtileg, og gaflarnir taka svona skemmtilega sveig í takt við götuna. Eru þannig ekki hornrétt, frekar skökk og skemmtileg.
fimmtudagur, 25. september 2008
Viktor á afmæli í dag!!!
Litli strákurinn minn er núna orðin stór og komin með fyrstu 12 ára bóluna. Magnað!!! Hann var vakinn snemma í morgun með afmælissöng okkar Helenu og gjöfum. Hann fór síðan með köku í skólann. Eftir fótboltaæfinguna í dag fórum við síðan í Fisketorvet, þar sem að hann skipti gjöfinni í nýja leiki og síðana enduðum við á MacDonalds. Núna á ég tvo stóra stráka, eina stóra stelpu og eina litla stelpu. Þau vaxa svo fljót úr grasi, en það er merkilegt að mér finnst ég ekkert eldast.........
miðvikudagur, 24. september 2008
Sérsveitin og sígaunarnir
Nú verð ég bara að blogga. Ég átti nefnilega alltaf eftir að segja frá nágrönnum mínum, sem búa hér beint á móti mér á hæðinni, sígaununum. Þetta er heljarinnar fjölskylda, ég veit í raun ekki hve mörg þau eru, enn þetta eru a.m.k. 2 ungabörn, tveir krakkar og einhver slatti af ungu fólki og fullorðnum og síðan vinir og aðrir áhangendur. Mér skilst á Arnari og Helgu að þetta þau séu í einhverjum smáglæpum, en óttalega vitlaus. Stálu víst hjóli hér frá nágrannanum, breyttu því eitthvað smá og seldu síðan öðrum nágrana það. Lögreglan er víst tíður gestur hjá þeim út af einhverjum málum, en frá því að við komum hefur verið rólegt hjá þeim. Alla vega höfum við ekki orðið neitt verulega vör við þau, nema þegar að við hittum einhvern þeirra á ganginum, þá eru þau alltaf að sníkja eitthvað. Að vísu lentu krakkarnir i krökkunum, 4-5 ára guttar sem réðust á fjarstýrða bílinn hans Viktors og spörkuðu í hann og djöfluðust. En í dag dró til tíðanda.......
Við Arnar og Helga vorum sem sagt að skipta um slöngu á hjólinu mínu, beint fyrir framan svalir sígaunana. Fórum inn mé dekkið og Arnar var að kenna okkur Viktori listina við að skipta um dekk. Þá kemur Helga og segir að sérsveitin sé fyrir utan húsið og sé að vakta íbúðina. Og mikið rétt, út á gangi voru tveir sérsveitarmenn með svona sleggju til að brjóta upp hurðir og einhverjir fleiri úti. Við vorum spurð hvort að við hefðum orðið var við einhverjar mannferðir í íbúðinni, sem við svöruðum neitandi. Þetta ástand varði í örugglega klukkustund. Það kom þó ekki til að þeir þyrftu að brjóta upp hurðina, heldur kom einhver lásasmiður sem opnaði hurðina og allir fóru inn. Og að lokum fóru allir sérsveitarmennirnir í burtu og við vitum ekki meir. Stuttu síðar fórum við út í búð og þá kom stelpa út úr íbúðinni. Þannig að maður veit ekki hvort að þær voru heima allan tímann eða hvað. Alla vega var okkur nokkuð brugðið við þessu öllu saman eins og hinum nágrönunum og var maður fegin að það varð engin hamagangur. Ég vona bara að þetta verði ekki reglulegt og ætla halda áfram að síkreta þau í burtu. Á meðan er það aðferðin hans Pálma, „Kill them with kindness“........................
Við Arnar og Helga vorum sem sagt að skipta um slöngu á hjólinu mínu, beint fyrir framan svalir sígaunana. Fórum inn mé dekkið og Arnar var að kenna okkur Viktori listina við að skipta um dekk. Þá kemur Helga og segir að sérsveitin sé fyrir utan húsið og sé að vakta íbúðina. Og mikið rétt, út á gangi voru tveir sérsveitarmenn með svona sleggju til að brjóta upp hurðir og einhverjir fleiri úti. Við vorum spurð hvort að við hefðum orðið var við einhverjar mannferðir í íbúðinni, sem við svöruðum neitandi. Þetta ástand varði í örugglega klukkustund. Það kom þó ekki til að þeir þyrftu að brjóta upp hurðina, heldur kom einhver lásasmiður sem opnaði hurðina og allir fóru inn. Og að lokum fóru allir sérsveitarmennirnir í burtu og við vitum ekki meir. Stuttu síðar fórum við út í búð og þá kom stelpa út úr íbúðinni. Þannig að maður veit ekki hvort að þær voru heima allan tímann eða hvað. Alla vega var okkur nokkuð brugðið við þessu öllu saman eins og hinum nágrönunum og var maður fegin að það varð engin hamagangur. Ég vona bara að þetta verði ekki reglulegt og ætla halda áfram að síkreta þau í burtu. Á meðan er það aðferðin hans Pálma, „Kill them with kindness“........................
þriðjudagur, 23. september 2008
mánudagur, 22. september 2008
Haustið
Hér kom haustið 15.september. Bara búmm! Alveg magnað!!! Og ég tók fyrst eftir því á klifurjurtum ( ætla ekki að tegundagreina það hér á netinu :) ) sem klifra hér upp úr gangstéttinni bókstaflega og leggjast utan á húsin. Og stundum er þetta svolítið kreepý, minnir mann á bíómyndina, Innrásina frá Mars með Dakota Fanning ( Tom Cruise var eitthvað að slubberast þarna líka). Tréð verður eldrautt, eins og æðar utan á húsinu. Ég er viss um að höfundur sögunar hefur fengið hugmyndina að hausti! Ég tók eina mynd á hlaupum um daginn en mun bæta við fleirum hérna, af þessu magnaða hausti..........................
laugardagur, 20. september 2008
Barnaefni í sjónvarpinu
Barnaefnið er í sjálfu sér ekkert öðruvísi en á Íslandi nema......... einn danskur þáttur. Hann er með svona þáttastjórnanda sem er með margvís konar meðhjálpara í formi brúðukalla sem koma með svona innslög af ýmsu tagi. Ég settist niður um síðustu helgi með kaffibollann minn þegar að eitt af þessum innslögum var að fara í gang. Þetta var um einhvern einmannalegan kall á skrifstofu, já hálfsköllóttan með hárkraga og var eitthvað að barlóma sér, að enginn skildi hann og að hann ætti sér leyndmál sem hann væri hræddur um að starfsfélagarnir kæmust að. Síðan kom leyndarmálið! Hann elskaði nefnilega að klæðast kvenmannsundirfötum. Og nú fór í gang mikið videó, þar sem sýndar voru myndir af þessum hálfsköllótta brúðukalli í brjósthaldara og nærbuxum að velta sér uppúr satin-sængurverum syngjandi um frelsið, að klæðast kvenmannsundirfötum. Ég leit á klukkuna, jú hún var 9:30 og þetta var barnatíminn-- Síðan heldur söngurinn áfram, og kallinn er kallaður inn á teppið já yfirrmanninum sem hafi komist að einhverju um hann og þurfi að ræða við hann. Þá kemur í ljós að hann hefur líka svona mikla þörf að klæðast kvenmannsundirfötum og saman syngja þeir með glas í hendi og á brókinni og brjósthaldaranum um þessa gleði sína. Og ekki nóg með það ALLIR á skrifstofunni taka þátt og allir hafa þá þessa miklu þörf og skrifstofan fyllist af köllum í kvenmannsnærfötum, syngjandi af gleði. Tek það fram að það var bara einbrúða í þessu innslagi, hitt voru allt lifandi kallar af ýmsum stærðum og gerðum. Stórkostlegt!! Það er enginn nema Daninn sem gerir svona barnaefni. Og hver var lærdómurinn af þessu öllu saman? Veit ekki alveg, kannski að maður er aldrei einn í heiminum, með einhverjar kinkkí þarfir, en þetta gerir alla vega hugsunina um skrifstofukalla mun skemmtilegri.
Ég fann þennan þátt, hér er slóðinn á þessa brúðu kalla http://www.dr.dk/dr1/Gepetto+News og þátturinn er undir 3, og heitir BABS 3 Ugens 2'er.
Skjáumst fljótleg.
Ragna og co
Ég fann þennan þátt, hér er slóðinn á þessa brúðu kalla http://www.dr.dk/dr1/Gepetto+News og þátturinn er undir 3, og heitir BABS 3 Ugens 2'er.
Skjáumst fljótleg.
Ragna og co
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)